نن د اقبال د تلین ورځ ده. اقبال یوازې یو شخص نه و، بلکې یو بشپړ دور و. هغه یو داسې ستر شاعر و چې شعرونه یې د الهام بڼه لرله. دومره لرلید لرونکی و چې لرلید ته پخپله هم حیرانتیا پاتې کېږي. اقبال د پاکستان خوب لیدلی و — یو هوسا، خوشحاله او خپلواک پاکستان چې د امت مسلمه استازیتوب کوي او د اسیا یوه ځانبسیا ځواک وي.
د خودۍ فلسفه او د برصغیر بیداري
د شلمې پېړۍ په پیل کې، کله چې د برصغیر مسلمانان د خپلې پېژندګلوۍ په لټه کې وو، اقبال هغوی ته د “خودي” درس ورکړ او د غلامۍ زنځیرونه یې د ماتېدو لارې ور وښودلې. د هغه د پاکستان تصور یوازې د ځمکې تر لاسه کول نه وو، بلکې د داسې مرکز جوړول و چې د اسلام نړیوال اصول پکې د عصري اړتیاوو سره سم عملي شي
د پاکستان رول او نړیوال دریځ
که څه هم پاکستان له سختو سیاسي او اقتصادي ستونزو تېر شوی، خو ملت یې د فقر په هماغه تودوخه کې خپله خودي پیاوړې کړې ده. نن پاکستان په نړیوال سیاست کې د سولې یو مهم ضامن ګڼل کېږي او د اړتیا په وخت کې د ځواک څرګندولو توان هم لري. د هېواد جیوپولېټیکل اهمیت او دفاعي وړتیا یې ځانګړی مقام ورکړی دی
د اقبال پیغام او معاصر ضرورت
دا شعرونه یوازې ادبیات نه دي، بلکې د یوې فکري ریاستي فلسفې څرګندونه کوي. نن په داسې وخت کې چې نړۍ د نوو بدلونونو پر لور روانه ده، د اقبال پیغام لا هم ډېر ارزښت لري. د پاکستان د راتلونکي لپاره دا اړینه ده چې د خودۍ فلسفه عملي شي او هېواد د خپلواکې پریکړې وړتیا لا پیاوړې کړي
د عزم تجدید
نن موږ ته یوازې د اقبال یادول نه دي پکار، بلکې د هغه د فکر د عملي کولو ژمنه هم اړینه ده، څو پاکستان د امت مسلمه لپاره د ځواک، ثبات او استقامت مرکز پاتې شي