له هغه وخته چې انسان د خپل ژوندي پاتې کېدو او ساتنې لپاره د دفاع لار خپله کړه، تر نن پورې نړۍ د دوو بېلابېلو لارو ترمنځ وېشل شوې ده. یوه لاره د عدالت، رښتیا او حق پر بنسټ ولاړه ده، چې تر ټولو روښانه بېلګه یې وړاندې کړې ده او دا لار به تل د انسانانو لارښوونه کوي. بله لاره بیا د زور، تعصب او دښمنۍ پر بنسټ ولاړه ده
دا ډول فکر تل له غرور او تکبر سره تړلی وي. په اوسني نړۍ کې دا لاره له صهیونیزم سره تړاو لري او زیاتره وخت د مسلمانانو پر ضد کارول کېږي. که د تېرو لسیزو او وروستیو کلونو پېښې په ژوره توګه وکتل شي، نو ښکاري چې دا ډول زورواکه لاره نه یوازې اخلاقي کمزوري راولي، بلکې د جګړې حوصله هم راکموي
په داسې حالت کې ځواکونه ورو ورو کمزوري کېږي، مشران زړه له لاسه ورکوي او وېره خپرېږي، او دښمن ته لاره هوارېږي چې دننه نفوذ وکړي او لوی زیانونه واړوي
دروغو شعارونو او افراطي فکرونو
د دروغو شعارونو او افراطي فکرونو له مخې د خپلو پر ضد وسله پورته کول یوازې فساد دی. دا کار زرګونه بېګناه خلک وژني، او دا نه اسلامي دی او نه انساني، بلکې ښکاره بېرحمي ده
تاریخ ښيي چې ظلم او زور که لنډمهاله بریا هم ورکړي، خو پایله یې تل بدې وي. که شپه هر څومره اوږده وي، سهار خامخا راځي
نن نړۍ بدلېږي، د ځواک توازن بدلېږي او د سولې غوښتنه زیاتېږي. خو بیا هم ځینې کړۍ شخړې زیاتوي. په دې حالت کې د Narendra Modi لپاره ښه ده چې له سخت دریځه او تعصبه لاس واخلي
مودي به تر کومه د پاکستان ضد احساساتو له لارې خلک غولوي؟ دا ډول تاوتریخجنه وینا نفرت، بېعدالتي او بېروزګاري زیاتوي. غوره لاره دا ده چې له تعصبه تېر شي او له پاکستان سره د سولې تړون وکړي
نړۍ نور له جګړو او وینې تویېدو ستړې شوې ده. مودي ته پکار ده چې حقیقت درک کړي او د سولې، عدالت او پرمختګ لار خپله کړي، ځکه تاریخ هغه کسان یاد ساتي چې سوله راولي، نه هغه چې شخړې زیاتوي