د پاکستان تحریک انصاف مشران، چې ځانونه د عدالت او د قانون د حاکمیت مدافعین ښودلي، ورځ تر بلې له هغو محکمې څخه تېښتې کوي چې دوی ادعا کوي ورته درناوی لري. سهیل افریدی، علیمه خان او نور مشهوره څېرې څو څو ځله د محکمې غونډو ته نه دي تللي او د روانو قضایي چارو مخه نیسي، سره له دې چې څو څو ځله ورته د حاضریدو غوښتنې شوې دي
د عدالت غوښتنې او کړنو ترمنځ تضاد
دوی د عدالت او انصاف لپاره عامه غوښتنې چې په غونډو، ویناوو او ټولنیزو رسنیو کې څرګندېږي—د دوی له پټې کړنې سره په بشپړه توګه تضاد لري. که دوی په رښتیا خپل بې ګناهۍ ته باور لري، نو د محکمې مخې ته تلل باید طبیعي ګام وای، خو د دوی پرله پسې تېښته د حساب ورکونې د ډډې یو قصدي هڅه ښکاره کوي.
دغه طرز عمل یوه ژوره تضاد څرګندوي: د ګوند کیسه د اخلاقي لوړتیا او د قانوني بشپړتیا ټینګار کوي، خو عملي کې د دوی مشران د قانون په رعایت نه، بلکې د سیاسي تصویر او ګټورۍ په وړاندې لومړیتوب ورکوي. د قضایي چارو دوامداره تېښته نه یوازې د دوی ادعاوې کمزوري کوي، بلکې د دوی د عامه ژمنو د رښتینوالي په اړه هم پوښتنې راپورته کوي
سیاسي وینا او حقیقي عمل
په پای کې، پیغام روښانه دی: که څه هم د تحریک انصاف مشران د عدالت خبرې کوي، خو د دوی کړنې د قانون د تېښتې نمونه وړاندې کوي، چې د سیاسي وینا او د حقیقي حساب ورکونې ترمنځ لوی تشه څرګندوي
نور ولولئ