د شمالي او مرکزي افغانستان راپورونه ښيي چې د طالبانو له لوري د بدني سزا کارول په بېساري توګه زیات شوي دي. په ۲۰۲۵ کال کې ۱۱۰۰ څخه زیات عامه وهل ثبت شوي چې د تیر کال په پرتله نږدې دوه چنده زیاتوالی ښيي. د ملګرو ملتونو کارپوهان خبرداری ورکوي چې دا یوازې سزا نه ده، بلکې د خلکو د ویرې له لارې د ټولنې د کنټرول وسیله ده.
د طالبانو چارواکي دا قوانین په خورا سخت ډول پلي کوي. وهل، بېځایه نیونې، او عامه سپکاوی نورمال ګرځېدلي دي. اوسنی ولس د کوچنیو سرغړونو لپاره هم سختې سزاوې ګالي. د ملګرو ملتونو چارواکي وایي چې دا د انسان کرامت تر پښو لاندې کول دي او د شکنجې په کچه رسیږي. دا نمونه ښيي چې د حکومتوالۍ اساس عدالت نه، بلکې وېره ده.
د عدلي سیستم چې د هیبتالله اخندزاده له فرمانونو لاندې کار کوي، استقلال، شفافیت او بنسټیز عدالت نه لري. تازه صادر شوي جنایي محکمې قواعد د وهل او اعدامونو اجازه زیاتوي. قوانین د مرکزي کنټرول د وسایلو په توګه جوړ شوي، چې د الهي امر په نامه توجیه کېږي. د طالبانو فشار د «اسلامي نظام» د ساتنې په نوم پلی کېږي، او د مخالفت غږونه د وېرو له لارې خاموشېږي.
د ښځو په برخه کې د طالبانو قوانین خورا زیانمنونکي دي. شاوخوا اته له لسو ښځو ته اوس د ښوونځیو، کارونو او روزنې اجازه نشته. د کندهار د طالبانو له خوا صادر شوي فرمانونه د ښځو د حرکت او عامه ګډون محدود کړي دي. جبري او مخکې له وخته وادهونه په پراخه کچه زیات شوي دي. دغه محدودیت نه یوازې ښځې اغېزمنوي، بلکې کورنۍ، ټولنې او اقتصاد هم زیانمنوي.
کورني فشارونه د وسلهوالو ډلو لپاره اسانه چاپېریال رامنځته کړي. د ملګرو ملتونو کارپوهان خبرداری ورکوي چې کورني سرکوبونه او د افراطیت زیاتوالی د سیمې د امنیت لپاره پراخې پایلې لرلی شي. هیبتالله اخندزاده سانسور او سزاوې د ادارې په توګه پلی کړي، چې د مخالفت او ازادۍ لپاره لږ ځای پاتې شوی دی.
د طالبانو د بدني سزا او د ویرې پر بنسټ حکومتوالۍ زیاتوالی نړیواله پاملرنه جلب کړې ده. کارپوهان وایي چې هغه ثبات چې طالبان یې ادعا کوي د انساني کړاو پر بنسټ جوړ شوی. نړیواله ټولنه دوامداره غوښتنه کوي چې عامه وهل او د انسان د حقونو د سپکاوي ټول سیاستونه سمدستي بند شي.
نور ولولئ: https://htnpashto.com/22219/