په دې وروستیو کې د پاکستان او ازبکستان د چارواکو ترمنځ یوې مجازي غونډې د افغانستان د ګاونډیو هېوادونو د مخ پر زیاتېدونکو امنیتي ننګونو موضوع روښانه کړه. راپورونه ښيي چې دا مهال تر ۲۵۰۰ زیات ازبک وسلهوال په افغانستان کې مېشت دي، چې ښايي د شمېر له مخې له تحریک طالبان پاکستان وروسته دویمه لویه ډله وي؛ ځکه د تحریک طالبان پاکستان جنګیالي له ۵۰۰۰ څخه تر ۷۰۰۰ پورې اټکل کېږي. نړیوال ارزونې، په ځانګړي ډول د روسیې او ملګرو ملتونو راپورونه، څرګندوي چې په افغانستان کې ټولټال له ۲۰ زرو څخه تر ۲۳ زرو پورې وسلهوال فعالیت کوي. دا شمېرې ښيي چې افغانستان یوازې د یوې ډلې پناهځای نه دی، بلکې د څو فراملي ترهګرو شبکو ګډ مرکز ګرځېدلی.
له دوهاړخیز ګواښ څخه تر سیمهییزې ننګونې
له ۲۰۲۱ کال راهیسې، پاکستان د ترهګریزو بریدونو په چټک زیاتوالي سره مخ شوی، چې ډېری یې د افغانستان له سرحده سرچینه لري. د پام وړ ټکی دا دی چې دغه ډلې د افغانستان د واکمنو چارواکو لپاره جدي ګواښ نه ښکاري، خو د ګاونډیو هېوادونو پر ضد فعالې پاتې دي. دا بېتوازني د طالبانو د ځینو عناصرو او پاکستان ضد شبکو ترمنځ د احتمالي همغږۍ په اړه مشروع اندېښنې راپورته کوي. کله چې پاکستاني، ازبک، مرکزي اسیايي او نورې ډلې په یوه چاپېریال کې فعالیت کوي، نو ګواښ یوازې دوهاړخیز نه پاتې کېږي، بلکې په طبیعي ډول سیمهییز بڼه غوره کوي. له همدې امله د افغانستان د ګاونډیو هېوادونو همغږي یوازې سیاسي شعار نه، بلکې د ګډ امنیتي واقعیت منل دي.
بریدونه په څرګند ډول زیات شوي
اندېښنه نور فرضي نه ده. ثبت شوې بېلګې ښيي چې له ۲۰۲۱ راهیسې سرحدي بریدونه په څرګند ډول زیات شوي، چې ډېری یې د افغانستان له خاورې سره تړاو لري. د زرګونو وسلهوالو شتون، په ځانګړي ډول د تحریک طالبان پاکستان او ازبک جنګیالیو، دا څرګندوي چې افغانستان د څو ترهګرو شبکو لپاره د فعالیت اسانه چاپېریال ګرځېدلی. د لویدیځ سرحد ثبات یوازې په بیانونو نه شي ټینګیدلی؛ دا به هغه وخت ممکن وي چې د دغو ډلو د فعالیت ساحه په عملي ډول محدوده شي. که عملي ګامونه وانخیستل شي، سیمه د یو جوړښتیز امنیتي ګواښ سره مخ کېدای شي چې د ټولو ګاونډیو هېوادونو سوله او ثبات زیانمنوي.