اسټرالیا له افغانستان سره د ۵۰ میلیونه ډالرو بشري مرستې اعلان کړی چې تمرکز یې پر ښځو او د هغوی پر بنسټیزو اړتیاوو دی. خو د طالبانو سختدریځه قوانین د دغو مرستو اغېزمنتیا تر جدي پوښتنې لاندې راولي.
د مرستو هدف او لاره دا مرستې به د نړیوالو ادارو له لارې په مستقیم ډول اړمنو کسانو، په ځانګړي ډول ښځو او نجونو ته رسول کېږي. د اسټرالیا د بهرنیو چارو وزارت ویلي چې دا پیسې به د طالبانو له ادارې تېرېدو پرته په شفافه توګه مصرف شي، ترڅو د خلکو روغتیا او خوراکي خوندیتوب تضمین شي.
اصلي خنډونه او محدودیتونه
سره له دې چې دا مرستې د فزیکي بقا لپاره مهمې دي، خو د طالبانو قوانین د ښځو ژوند په لاندې برخو کې سخت ځپلی دی:
د تعلیم او کار بندیز: ښځې له لوړو زده کړو او ډېرو دندو محرومې شوې دي، چې دا کار هغوی د تل لپاره پر مرستو متکي کوي او خپله ځانبسیاینه یې له منځه وړي پر تګ راتګ محدودیت: ښځې حتی د محرم پرته د خپلو والدینو لیدو ته هم نه شي تلای. دا محدودیتونه ښځې په جبري او ناخوښه اړیکو کې بندې پاتې کېدو ته مجبوروي ، قانوني خوندیتوب نشتوالی: اوسنی نظام سرپرستانو ته د سزا ورکولو پراخ واک ورکړی، چې له امله یې کورنی تاوتریخوالی قانوني بڼه غوره کړې او یوازې هغه وخت د پوښتنې وړ وي چې شدید فزیکي ټپونه موجود وي.
د مرستو او قوانینو ترمنځ تضاد
دلته یو بنسټیز تضاد شتون لري: کله چې ښځې د یو باوقاره انسان او تبعه په توګه په قانوني سیسټم کې ځای ونه لري، نو یوازې مالي مرستې هغوی ته آزادي نه شي ورکولای.
پایله: بشري مرستې یوازې د لنډ وخت لپاره د ژوندي پاتې کېدو وسیله ده، خو د طالبانو قوانین د ښځو عزت، وقار او ټولنیز هویت په سیستماتیک ډول له منځه وړي. کارپوهان خبرداری ورکوي چې یوازې پر مرستو تمرکز او د حقونو پر سلبېدو چوپتیا، د دغو ظالمانه قوانینو د عادي کېدو لامل ګرځي.
نور ولولئ: https://x.com/i/status/2017140936476938744