آصف محمود د پاکستان یو مخکښ خبریال او کالم لیکونکی دی چې له څو کلونو راهیسې له ملي او نړیوالو ادارو سره تړلی دی، او لیکنې یې په نړیواله کچه ډېرې خوښېږي.
پاکستان هغه کار وکړ چې بل هېچا نه شو کولی دا لکه د دعاوو د قبولېدو شېبه ده. فضا د ﴿سورۀ الرحمن﴾ د دې آیت انځور ګرځېدلې: “نو د خپل رب کوم کوم نعمت به دروغ ګڼئ؟”
د پاکستان تاریخي بریا
د قومونو په ژوند کې کله لمر وي او کله سیوری موږ باور درلود چې ښه وخت به راځي، که موږ یې ونه وینو، راتلونکی نسل به یې وویني. خو دا مو نه وو اټکل کړی چې وخت به داسې ناڅاپه بدل شي—لکه په ویرانه کې چې پسرلی راشي.
پرون پورې پر پاکستان د سفارتي یوازیتوب نیوکې کېدې، خو نن نړۍ مبارکي ورکوي. دا یو ستر بحران و—د درېیمې نړیوالې جګړې خطر، د ایران او عرب جګړې وېره، او د اسلامي نړۍ د ټکر احتمال. نړۍ چوپه وه، خو پاکستان منځګړیتوب وکړ او هغه کار یې وکړ چې نړیوالو ادارو ونه شو کړی
له یوازیتوبه تر نړیوال احترامه
په پیل کې داسې ګنګوسې وې چې خبرې ناکامې شوې، خو وروسته ثابته شوه چې بریالۍ وې او پاکستان بریالی راووت. پاکستان وکولای شول د جګړې مخه ونیسي، دسیسې شنډې کړي او د سولې لار هواره کړي.
د پوځ مشرتابه د جګړې پر مهال ایران ته لاړ، چې دا د جرأت او اخلاص بېلګه ده. هممهاله پاکستان خپله هوايي ځواک په سیمه کې ځای پر ځای کړی و، چې هر ډول ګواښ ته چمتو ځواب ورکړي.
د دې هڅو پایله دا شوه چې د هرمز تنګي بېرته پرانېستل شوه، نړیوال مشران د پاکستان ستاینه کوي، او حتی لبنان کې هم اوربند رامنځته شو هغه پاکستان چې یوازې ګڼل کېده، اوس د سیمې د سیاست مرکز ګرځېدلی دی.
دا د پاکستان لپاره درېیمه لویه خوښي ده: لومړی اټومي ځواک کېدل، دویمه پوځي بریاوې، او درېیمه دا چې نړۍ یې له تباهۍ وژغورله دا یو نوی، باوقاره او بااعتماده پاکستان دی—هم ځواک لري او هم د سولې سمبول دی.
راتلونکی کې دوه مهم اړخونه دي:
یو اقتصاد—که پر ایران بندیزونه کم شي، تجارت، ګاز پایپ لاین او ارزانه انرژي به ممکنه شي.
بل کشمیر—کېدای شي نړیوال مشران د دې شخړې حل ته هم وهڅول شي.
په ټوله کې، دا د پاکستان د نوي رول او نړیوال اهمیت کیسه ده