نوريه، یوه ځوانه افغانه نجلۍ، مجبور شوه چې د خپلې کورنۍ د ژوند د ملاتړ لپاره د هلک په څېر ځان واغوندي، هغه حقیقت چې هغې په یوه ویروسي ټولنیزه ویډیو کې څرګند کړ. د هغې کیسه یوازې د زرګونو افغان نجونو یوه بېلګه ده چې د فقر او د طالبانو د پالیسیو له امله په خطرناکو او پټو کارونو مجبورې شوي دي.
له ۲۰۲۱ کال راهیسې، کله چې طالبان بیا واک ته راغلل، د ښځو د کار حقونه په شدّت محدود شول، او د ځوانو ښځو عام نیول خورا زیات شوي دي. میلیونه کورنۍ، د نوريې په ګډون، خپلې یوازینې عاید سرچینې له لاسه ورکړي، پرته له دې چې حکومت ورته کوم اغیزمنه مرسته برابره کړي.
همدارنګه راپورونه ښيي چې د افغانستان د طبیعي سرچینو، په ځانګړې توګه د بدخشان د سرو زرو او قیمتي معدني توکو، لوی عایدات د طالبانو سره تړلو اشخاصو جېبونو ته ځي، پرځای د دې چې په عامه رفاه پانګونه وشي. دا سیستماتي فساد فقر او اقتصادي ناامني لا پسې زیاتوي، میلیونونه افغانان د لوږې او بې وزلۍ سره مخ کوي.
نوريه څرګنده کړه چې د هلک په څېر ځان اغوستل یوازنۍ لار وه چې خپلې خوندي کړي او د خپلې کورنۍ لپاره پیسې پیدا کړي، دا ښيي چې افغانې نجونې څنګه مجبورې دي خپلې پېژندګلوۍ پټې او د جبر پر ضد مبارزه وکړي تر څو ژوند وکړي. د طالبانو چارواکو تر اوسه د هغې د نیولو په اړه کومه تبصره نه ده کړې، چې د ډلې د ښځو او ماشومانو پر حقونو بېتفاوتي ښيي.
د نوريې کیسه د طالبانو د پالیسۍ پر ښځو، نجونو او کورنیو د ویجاړونکي اغیز یو روښانه انځور وړاندې کوي. په ننني افغانستان کې فقر تصادفي نه دی—دا د هغه حکومت مستقیمه پایله ده چې د خپلو خلکو ډوډۍ او د خپلو لوڼو راتلونکی په یرغمال نیولی دی.