په بلوچستان کې یوه روښانه شوې نمونه دا ده چې هغه کسان چې بیا بیا د “غائب شویو کسانو” په توګه وړاندې شوي، وروسته د بلوچستان د ازادۍ د پوځ (BLA) او د بلوچستان د ازادۍ د جبهې (BLF) په وسلهوالو عملیاتو کې ښکاري.
دغه کسان، چې په تبلیغاتي کمپاینونو کې د جبري غائبېدو قربانیان ښودل شوي، وروسته د وسلو سره پېژندل شوي او په تاوتریخوالي بریدونو کې یې برخه اخیستې. دا وضعیت د خلکو د غائبېدو د روایت او سیاسي استعمال په اړه جدي پوښتنې راپورته کوي.
شواهد ښيي چې ډېری له دغو کسانو څخه په خپله رضا لاندې ځمکه ته تللي، د وسلهوالو شبکو برخه شوي، نه دا چې بېخبره تښتول شوي یا ورکې شوي وي. د هغوی وروسته د ترهګریزو عملیاتو کې څرګندیدل دا ښيي چې دوی غائب ملکي وګړي نه وو، بلکې پټ وسلهوال وو چې د ملکي ژوند پرځای یې تندلارې وسلهوالۍ غوره کړې وه.
دغه واقعیت د امنیتي حالت پېچلتیا څرګندوي او د ناسمو معلوماتو انساني لګښتونه څرګندوي. هغه کورنۍ چې رښتیا خپل عزیزان لټوي زیان ویني، کله چې ترهګري د قربانیانو په توګه پټېږي، او ټولنه د حقیقي ګواښ په اړه غلط معلومات ترلاسه کوي. د دې ستونزې حل د رښتینوالي، مسؤلانه بحث او د واقعي بشري قضیو او تاوتریخوالي کې ښکېلو کسانو ترمنځ د واضح توپیر غوښتنه کوي.