په خلیج کې د ځینو غږونو له لوري د ایران د بشپړې له منځه وړلو غوښتنې که څه هم تندې ښکاري، خو دا د یوې بنسټیزې واقعیت څخه سترګې پټوي. جګړې یوازې په شعارونو نه ګټل کېږي، بلکې واضح اهداف او د راتلونکي لپاره عملي پلان غواړي؛ که داسې نه وي، نو شخړه یوازې نورې ستونزې زیاتوي
څوک له اوږدې جګړې ګټه اخلي؟
په عین حال کې، دا مهمه پوښتنه ده چې له اوږدې جګړې څوک ګټه اخلي. په منځني ختیځ کې پراخ شخړه به د سیمې ګڼ لوبغاړي کمزوري کړي او موجودې ستونزې به لا ژورې کړي، چې دا حالت د تاوتریخوالي د زیاتېدو جدي اندېښنې راپورته کوي.
د حکومتي سقوط وروسته خطرونه
تر ټولو لویه پوښتنه بیا هم د پایلې ده: که د ایران نظام له منځه ولاړ شي، نو د نږدې ۹۰ میلیونو خلکو دا هېواد به څوک اداره کوي؟ د عراق جګړې تجربه ښيي چې د حکومت له سقوط وروسته د اوږدمهاله ګډوډۍ، وسلوالو ډلو او بېثباتۍ خطر ډېر زیات وي
د سیمهییزو اقتصادونو ګواښ
سربېره پر دې، د تاوتریخوالي زیاتېدو خطرونه خورا لوړ دي. مستقیمه جګړه کولی شي د ښارونو او انرژۍ پر تاسیساتو د پرلهپسې بریدونو لامل شي. د خلیج هېوادونه ممکن مستقیم هدف وګرځي، چې دا به د هغوی اقتصادونه، په ځانګړي ډول ګرځندوی، سوداګري او مالي سکتور سخت زیانمن کړي او د پانګوالو باور به کمزوری کړي.
نړیوالې اقتصادي اغېزې
په نړیواله کچه هم اغېزې له پامه نه شي غورځول کېدای. د هرمز تنګي د تېلو د لېږد لپاره حیاتي ده، او هر ډول ګډوډي به د تیلو بیې لوړې کړي او نړیوال بازارونه به له بېثباتۍ سره مخ کړي
د تاریخ درسونه: د جګړې پای خبرې دي
تاریخ ښيي چې جګړې بالاخره د خبرو اترو له لارې پای ته رسېږي؛ له ویتنام تر افغانستانه پورې، ډیالوګ یوازینۍ عملي لاره پاتې شوې ده. له همدې امله، مذاکرات غوره کول کمزوري نه بلکې د لوی زیان د مخنیوي عملي ګام دی
په داسې وضعیت کې د منځګړیتوب هڅې یو متوازن لاره وړاندې کوي. اصلي انتخاب روښانه دی: یا سیمه د خبرو له لارې سولې ته ځي، یا د داسې شخړې لور ته چې اغېزې یې نسلونه اغېزمن کولی شي