پاکستاني چارواکو د مولانا فضل الرحمان د پولې د امنيت او سرحدي ترهګرۍ په اړه څرګندونو ته غبرګون ښودلی او په دې کې يې د نوموړي څو غلط فهمۍ روښانه کړي دي.
چارواکو ټينګار وکړ چې قانوني سوداګري او غير قانوني نفوذ بنسټيز توپير لري. د قانوني سوداګرۍ لارې له مستندو چينلونو، ګمرکي معایناتو او سکيننګ سيستمونو څخه تېرېږي، خو ترهګر د سختو سيمو څخه په شپه کې تېرېږي او د کنټرولونو څخه تېرېدو هڅه کوي.
د دې ادعا چې “که سوداګري نشي تېریدلای، نو ترهګر څنګه داخلېږي؟” حقيقتونو ته پام نه کوي، ځکه هېڅ سرحد، په ځانګړې توګه غرنیز سرحد، په سل فيصده تړل کېدای نشي. اصلي هدف د نفوذ کچه کمول او د سرحدي شبکو ړنګول دي.
د دې ګواښونو پر وړاندې د پاکستان اقداماتو کې د سرحدونو پياوړتيا، د چک پوائنټونو زياتوالی، او استخباراتي عمليات شامل دي. خو چارواکو يادونه وکړه چې پاکستان د افغان خاوره کې قانون نشي عملي کولای؛ د سرحد امنيت ګډه مسووليت دی.
چارواکو همدا راز وويل چې ترهګري يوازې د سرحدي تېروتنو مسله نه ده؛ د بريدونو شاته خوندي ځايونه، مالي ملاتړ، همکاران او شبکهييزې شبکې شتون لري چې په دواړو غاړو کې فعالې دي.
غبرګون کې دا هم څرګنده شوه چې د افغانستان او پاکستان ترمنځ بې باورۍ تاريخي ده، چې له ۱۹۴۷ کال راهيسې شتون لري، او پاکستان په تېر وخت کې همکاري، سوداګريز سهولتونه او د سولې هڅې وړاندې کړې دي. د دې ویلو چې د پاکستان د افغان سياست “په ۷۸ کلونو کې ناکام شوی” د څو لسيزو جګړې، بهرنيو لاسوهنو، داخلي اختلافاتو، او د افغان دولتي ادارو کمزوري له پامه غورځوي، کوم چې د اوسني وضعيت اصلي علتونه دي.
په پای کې، پاکستاني چارواکو ټينګار وکړ چې که څه هم نيوکه د عامه مباحثو برخه ده، خو د سرحدي حقايقو او متقابلو حالاتو د پوهېدو پرته د امنيت او سيمهیيز ثبات په اړه رغنده بحث ممکن نه دی.